80 jaar geleden was er van 3 t/m 14 augustus 1946 een grote tentoonstelling in Vlaardingen.
Ter gelegenhied van deze tentoonstellling werd het blad ‘Vlaardingen vooruit’ uitgebracht, een uitgave van Nederlands Volksherstel. Stichting Nederlands Volksherstel (NVH; 1944-1948) was een overkoepelende hulpverleningsorganisatie die zich richtte op de “bevordering van de geestelijke en lichamelijke wederopheffing” van Nederlanders die als gevolg van de Tweede Wereldoorlog in nood verkeerden.
In TIJDschrift #50 besteedde onze toenmalige voorzitter Wout den Breems uitgebreid aandacht aan deze tentoonstelling. In het redactioneel commentaar gaat hij in op het Liesveld.
Stadshart …
Het Liesveld-viaduct in onze stad is van een groteske lelijkheid. Het is de ultieme vorm van een absurd compromis uit een te ambitieus verleden. Als een onverzettelijke bunker ontstijgt het langzaam de Vlaardingse bodem om tenslotte met een forse dreun het historische havengebied aan te klampen. Het is een typisch naoorlogs produkt van de Vlaardingse politiek. Met de winkels eromheen werd het imiteren van de Rotterdamse Lijnbaan tot grote hoogte opgevoerd.
Deze ongekende eerzucht stelde de politici van het vissersdorp van weleer voor onoplosbare problemen die geweldige commotie veroorzaakte, tot op het ridicule af. Thans lijkt de geschiedenis zich te herhalen: wederom lijken de renovatieplannen verdacht veel op Rotterdamse bouwkunst. Wederom worden wanprodukten en slechte smaak tot kunst verheven. Ook nu is de binding met het verleden zeer ver te zoeken in de plannen van het zogenaamde ‘stadshart’.
Wat een woord! Het stadshart ligt natuurlijk op de Markt! Kennelijk heeft de commercie de historie verdrongen. Nog steeds schijnt een groot aantal van de lokale politici er niet van doordrongen te zijn dat Vlaardingen niet meer is dan een dorp met flaporen in plaats van een metropool!
Het openingsartikel van voorzitter Den Breems laat de geschiedenis van toen weer een beetje leven.